Uziemienie erbetki

Zadanie uziemienia elektrostatycznego polega na zmniejszeniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na zysk przeskoku iskry elektrostatycznej. Najczęściej przypisuje się go w zakresie transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne może zawierać różną formę. Najpraktyczniejsze i kilka skomplikowane modele kładą się z zacisku uziemiającego również z przewodu. Bardziej zaawansowane i rozbudowane technologicznie są wyposazone w tryb ochrony stanu uziemienia, dzięki któremu możliwe jest dozowanie lub transport produktu, to kiedy uziemienie stało w prawidłowy sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne przeważnie są brane w ciągu załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W końca napełniania lub opróżniania zbiorników o innej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich stanięcia potrafi być zarówno mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub wyróżnianie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie uzależniona od własności elektrostatycznych powierzchni, które się ze sobą kontaktują. W rezultacie bliskiego i szybkiego kontaktu z uziemieniem lub nienaładowanym celem może powstać krótki impuls prądowy, jaki będzie słyszalny w budów iskry. Brak kontroli nad rozładowaniem iskrowym może robić zapłon mieszaniny alkoholi i powietrza, co oznacza eksplozję lub niebezpieczny wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.