Pyly nieorganiczne

Produkcyjnym procesom technologicznym towarzyszy emisja zanieczyszczeń pyłowych, szczególnie w trakcie wydobycia surowców, kruszenia, mielenia, mieszania, przesiewania. Obok hałasu, pyły przemysłowe posiadają najogromniejsze zagrożenie dla zdrowia wykonywających w takim miejscu osób.

Ze powodu na pomysł na okres zdrowia pyły dzielimy na: - pyły drażniące, - pyły toksyczne, - pyły alergizujące, - pyły kancerogenne, - pyły zwłókniające. Głównym zajęciem w gronie emitującym zanieczyszczenia pyłowe jest skuteczne zapobieganie przez stosowanie jednej i zbiorowej ochrony przeciwpyłowej. Do ochrony indywidualnej zaliczamy: - półmaski jednokrotnego użytku, - półmaski z wymiennymi filtrami i pochłaniaczami, - gry z wymiennymi filtrami i pochłaniaczami, - hełmy i kaptury ochronne. Zbiorowa ochrona przeciwpyłowa obejmuje: systemy napowietrzająco-wentylujące, stanowiskowe systemy odpylające, wolnostojące dmuchawy i wentylatory. Urządzenia odpylające liczymy na: odpylacze stare i mokre. Powszechnie stosowane odpylacze to: komory osadnicze, odpylacze z klasą filtracyjną, cyklony i multicyklony, odpylacze elektrostatyczne, odpylacze mokre. Komory osadnicze to jedyny z najpopularniejszych odpylaczy o małych kosztach budowy. Chorobą tego rozwiązania jest słaba skuteczność odpylania, a często są dawane w wymieszaniu z różnymi odpylaczami. Znacznie poważną efektywnością działania prezentują się odpylacze filtracyjne. Wykorzystywane w sektorze ceramicznym i metalurgicznym są jedną z najbogatszych metod odpylania. Odpylacze mokre wykorzystują wodę w obiektu zneutralizowania wydzielanego pyłu. Efektem ubocznym są ścieki występujące na skutek przenoszenia zanieczyszczeń do cieczy. Szczególne, indywidualne rozwiązania muszą istnieć wykorzystane dla stref zagrożonych wybuchem, dla których instalacje odpylające (dedusting installations) muszą być certyfikat ATEX. Wybór urządzenia odpylającego uzależniony jest z gałęzi przemysłu i z określonego zagrożenia.