Endometrial epithelium

pozycjonowanie stron wwwTworzenie, projektowanie, pozycjonowanie stron Kraków

Endometrial scratching ( z ang.) to pytany uraz endometrium, czyli celowe uszkodzenie błony śluzowej macicy kobiety, w punktu zwiększenia jej receptywności (ułatwieniu zagnieżdżeniu się w niej zarodka).
Stretching można zbudować w przeróżny rodzaj. Zazwyczaj odnosi się do tego celu sterylnej i jednorazowej sondy (pipelli). Zabieg ten produkowany jest pod ciągłą kontrolą USG. Jego inwazyjność i odczuwalność dla pacjentki jest całkiem niska. Rzadziej procedurę odbywa się histeroskopowo (tylko pod opieką lekarza).
Zabieg endometrial scratching jest kilka ważnych zalet. Wg badań dodaje on dwa razy odsetek ciąż zakończonych powodzeniem u pacjentek, które cierpią na nawracające niepowodzenia implantacji. Zagnieżdżenie się zarodka w macicy ślubne jest bowiem kluczowym elementem i rozwija do dalszego prawidłowego przebiegu ciąży. Stanowi ostatnie też zwieńczenie programu zapłodnienia pozaustrojowego – in vitro. Sukces implantacji zależy jednakże nie właśnie z wartości zarodka, który podlega transferowi, lecz i z samych właściwości błony śluzowej macicy.
Czym jest endometrium? Więc nic innego jak błona śluzowa macicy. Stanowi ona niezwykle słaba na hormony steroidowe, i w szczególności na gestageny oraz estrogeny. Ulega znacznym nowościom w nowych momentach kobiecego cyklu miesiączkowego. U dziewczynek wybierających się przed okresem dojrzewania ma grubość maksymalnie do 0,5 mm. Kobiety regularnie miesiączkujące mają błonę o grubości 7-9 mm w sezonie jajeczkowania, i w różnej fazie cyklu nawet 15 mm.
Kobiety, które przeszły już menopauzę i wprowadzają hormonalną terapię zastępczą posiadają endometrium o grubości maksymalnie 8 mm. Osoby nie stosujące HTZ mają błonę jeszcze cieńszą (do 5 mm). Po okresie pokwitania endometrium grubsze niż 12 mm może oznaczać choćby o otwierającej się chorobie nowotworowej.
Błona śluzowa wykonana jest z dwóch warstw: podstawowej i czynnościowej. Warstwa czynnościowa ulega złuszczeniu się w końcówce fazy lutealnej cyklu miesiączkowego. Warstwa podstawowa to “materiał zapasowy”, z którego na wstępie kolejnego cyklu odradza się warstwa czynnościowa.